قوله : و ممّن يضمنه فى ذمته : ضمير منصوبى در [ يضمنه ] به [ عوض ] راجع بوده و ضمير مجرورى در [ ذمّة ] به [ من موصوله ] عود مىكند . قوله : باذنها : يعنى باذن المرأة . قوله : فيقول للزّوج : ضمير فاعلى در [ فيقول ] به ضامن راجع است . قوله : و علىّ ضمانها : ضمير در [ ضمانها ] به [ مأة ] راجع است . قوله : و الفرق بينه و بين الوكيل : ضمير در [ بينه ] به [ ضامن ] راجع است . قوله : يبذل من مالها باذنها : ضميرهاى مؤنت به [ مرأة ] راجع است . قوله : و هذا من ماله باذنها : مشار اليه [ هذا ] [ ضامن ] بوده و ضمير در [ ماله ] به [ ضامن ] راجع بوده و در [ باذنها ] به [ مرأة ] عود مىكند . قوله : و قد يشكل هذا : مشار اليه [ هذا ] ضمان مىباشد . قوله : بانّه ضمان ما لم يجب : ضمير در [ بانّه ] به [ ضمان ] راجع است . قوله : لكن قد وقع مثله ضمير در [ مثله ] به [ ضمان ] ياد شده عود مىكند . قوله : راكب البحر : يعنى راكب السفينة فى البحر ، بنابراين اطلاق بحر به سفينه از باب علاقه حال و محلّ مىباشد . قوله : و علىّ ضمانه : ضمير در [ ضمانه ] به [ متاع ] راجع است . قوله : و فى ضمان ما يحدثه المشترى : ضمير منصوبى در [ يحدثه ] به [ ماء موصوله ] راجع است و اين عبارت اشاره است به مورد دوّم از موارد ضمان ما لم يجب . متن : و في صحته من المتبرع بالبذل من ماله قولان أقربهما المنع ، لأن الخلع من عقود المعاوضات فلا يجوز لزوم العوض لغير